یار دبستانی

روز خبرنگار

saliani — Thu, 07 Aug 2008 20:27:18 GMT

امروز به سنت چند سال اخیر در سالروز شهادت "صارمی" خبرنگار ایرنا، روز خبرنگار گرامی داشته می شود. بی شک نامگذاری با مسمایی است. اتفاقا یکی از رسالت های جدی خبرنگار، پیکار با تحجر و آشکار کردن عقبه ها و ریشه های واقعی چنان جریاناتی برای افکار عمومی است. نمونه ی مصداقی همین جریانات طالبانیسم است که گروه طالبان نامدار آن است. از این روی طالبان که ساخته ی قدرت های بزرگ جهان برای رسیدن به منیات بی حد و حصر آنان است خود را در برابر خبرنگاری ساده که جز اطلاع رسانی دغدغه ای ندارد عاجز می بیند. پس آسان ترین راه را برای خود، شهادت وی می یابد.

از این روی است که می توان ادعا کرد خبرنگاری جزو سخت ترین شغل ها است. متاسفانه این سختی در ابعاد مختلف در کشورمان قابل مشاهده است. امنیت و معیشت خبرنگار باید دو دغدغه ی جدی مسئولین باشد.

اگر فضا به واقع برای نقد باز نباشد نمی توان از خبرنگار انتظار داشت به وظیفه ی اصلی خود عمل کند. هر چند اعتقاد دارم خبرنگار باید متعهد باشد و در انعکاس واقعیت های جامعه متعهدانه و مسئولانه اقدام کند اما باید پذیرفت هیچ حرکتی نمی تواند عاری از خطا باشد. اگر فضا به سمتی پیش رود که خبرنگار از آینده ی کلمه به کلمه ی نوشته ی خود هراس داشته باشد ناخودآگاه وی را به سمت محافظه کاری و خودسانسوری هول داده ایم. این نمی تواند مناسب و متناسب با جامعه ی پیش رو باشد. اهالی قدرت در برخورد با اهل رسانه باید اهل تسامح باشند. باید سعه ی صدر پیشه کنند و از برخورد قهری خودداری کنند.

این امنیت در کنار امنیت شغلی که با به محاق رفتن رسانه ای می تواند به خطر بیافتد از حداقل های مورد انتظار است.

دومین دغدغه، معیشت خبرنگار است. نگاه اجمالی به وضعیت زندگی اکثریت اهل رسانه موید شرایط سخت زندگی برای این قشر و خانواده ی آنان است. این شرایط خطر بالقوه ای برای "خبرنگاری حرفه ای" است. معیشت نا مناسب در نهایت موجب خواهد شد اهل رسانه برای برون رفت از این موقعیت یا شغل دومی برگزیند یا اینکه ردای خبرنگاری را از دوش بیاندازد. توجه حاکمیت به رسانه ها و حمایت مالی و معنوی از آنان - بخصوص رسانه های بخش خصوصی- بعنوان محل فعالیت یک گروه از طبقه ممتاز جامعه می تواند گامی موثر در این رابطه باشد.

امیدوارم این روز تذکری باشد برای مسئولین تا با توجه به این قشر زحمت کش جامعه در تامین یکی از ابزارهای توسعه ی کشور گام موثری بردارند.

روز خبرنگار مبارک!

"خسرو شکیبایی" در گذشت!

saliani — Fri, 18 Jul 2008 13:31:18 GMT

برایم باور کردنی نبود! در حالی که سی دی فیلم "اتوبوس شب" در روی میز، مرا به رویا فرو می برد خبر درگذشت مرحوم "خسروشکیبایی" را روی تلکس خبرگزاری می خوانم. بعضی وقت ها در مورد بعضی از افراد فکر می کنم که اگر از میان ما بروند دیگر نمونه ای مانند آنان به این دنیا پای نخواهند گذاشت. تصور کردن آن چنان فقدانی هم ناراحت کننده است. در مورد خسروشکیبایی نیز چنین احساسی داشتم. به نظرم اکثر فیلم هایی که وی در آن نقش بازی کرده بود را دیده ام. بازی هایش برایم لذت بخش بود. خدا روحش را شاد کند!

عرض تسلیت

saliani — Thu, 17 Jul 2008 18:54:18 GMT

امشب که برای شرکت در مراسم چهلم همسر گرامی مهندس تابش به اردکان رفته بودم باخبر شدم مادر دوست عزیزم دکتر رضا راجی و خواهر گرامی دکتر داوری اردکانی، دار فانی را وداع گفته اند. ضمن عرض تسلیت برای ایشان و خانواده ی محترمشان برای آن مرحوم از خداوند متعال علو درجات را مسئلت دارم.

گاهی لازم است

saliani — Wed, 16 Jul 2008 00:09:23 GMT

بعضی وقت ها باید با خاطره ها زندگی کرد. آن وقت ها که یک باره نفس تنگ می آید. خاطره ها هر چند گاهی تلخ اند اما همین تلخی به کامت ملس می آید. خاطرها هویت یک عمر زیستن اند و تو نیاز داری گاه و بی گاه به آن پناه ببری. بلکه به این بهانه کمتر سیاهی های روزگار کامت را تلخ کنند. راستی! اینطور چه شیرین است ...

پاسخ به نظرات

saliani — Fri, 11 Apr 2008 15:08:18 GMT

در مورد مطلب قبلی تحت عنوان "در سال جدید برای صلح دعا کنیم" دوستی عزیز انتقادی بر من وارد کرده بود که چون پاسخ من کمی طولانی شد به جای قسمت نظرات همینجا طرح می کنم. می توانید نظرات ایشان و پاسخ من را در قسمت نظرات مطلب قبل بخوانید.

دوست عزیز، خانواده ی شهید
خوشحال شدم که به یک نقطه ی مشترک نزدیک شدیم. اگر از آن مادر گفتم به این خاطر بود که حکایت از یک نیاز درونی به صلح، دوستی و ثبات داشت. نیازی که باید برای ترویج آن کوشید. فکر نمی کنم که آن مادر نداند که اگر شهدا و جانبازان و ... نبودند همین ثبات و آرامش امروز نیز وجود نداشت. اگر از آن جانباز گفتم خواستم مظلومیت اش را هویدا کنم. او فقط یک قربانی است. قربانی جنگ. قربانی دیو صفتی توهم زده ای که با دست خود، خودش را به جهنم فرستاد. پس با هم دعا کنیم و برای صلح و دوستی بکوشیم تا بلکه روز ی برسد که انسانها به قوه ی طمع به حقوق دیگران دست اندازی نکنند.
اما در اینکه دلایل آن جانباز در فریادهایش چیست به قدر شما مطمئن نیستم. چه بسا فریادش از دست کسانی است که ... ادامه ی مطلب

در سال جدید برای صلح دعا کنیم

saliani — Sun, 23 Mar 2008 21:08:18 GMT

ایام نوروز و تعطیلی های دوست داشتنی اش باعث شده بود ترمینال مهرآباد بیش از هر زمان شلوغ به نظر برسد. سالن پر بود از کسانی که در صف، انتظار می کشیدند تا پس از کنترل بلیط هایشان به سالن انتظار مراجعه کنند. در گوشه ی دیگری از سالن نگرانی در چهره ی عده ای که بدون داشتن بلیط به فرودگاه مراجعه کرده بودند - تا شاید پای پرواز امکان سفر آنها نیز فراهم شود - موج می زد. ازدحام مراجعه کنندگان باعث شده بود تقریبا کمتر کسی از این گروه برای گرفتن بلیط امیدوار باشد.

ازدحام مردم و نجواهای نامنظم آنها آهنگ ملایمی به خود گرفته بود که ناگهان فریادهای مردی این هژمونی تحمیلی را به هم ریخت. مردی سوار بر ویلچر که از ظاهرش معلوم بود جانباز جنگ است به همه چیز و همه کس بد و بیراه می گفت. با کمی پرس و جو متوجه شدم از پرواز شیراز جا مانده است. یعنی جایش را به کس دیگری داده بودند. شاید به شخصی جانبازتر!

تلاش اطرافیانش برای آرام کردن وی تقریبا بی نتیجه بود. چشم هایش را بسته بود و هرچه دلش می خواست می گفت! در لابلای حرف هایش می شنیدم که می گفت: "آخه من جانبازم! آخه من برای این مملکت از جان مایه گذاشته ام" و چیزهای دیگری که ناخودآگاه مرا به فضای آژانس شیشه ایِ حاتمی کیا کوچ داد. فرقش این بود که در اینجا خود عباس داشت از حق اش دفاع می کرد و از حاج کاظم خبری نبود.

ناسزاگویی هایش همچنان ادامه داشت تا اینکه زنی از مسافرین طاقت اش به سر آمد. او همچنانکه تنش از شکستن حریم نزاکت می لرزید به مقابله با جانباز بر آمد. زن در حالیکه در وسط سالن ایستاده بود، رو به آن مرد فریاد می زد: "مگه چه خبره؟ فکر می کنید مملکت رو خریدید؟ هی میگه جانباز، جانباز! مثل اینکه فقط خودش جانبازه! نه آقا! همه ی مردم این مملکت جانبازند."

مرد جانباز چند ناسزای دیگر هم نثار آن زن مسافر کرد. تا اینکه بالاخره با وساطت کارمندان فرودگاه و به قیمت فراهم آوردن یک بلیط آرام شد.

در ذهن خودم باز هم دچار تناقضی شدم که پس از دیدن آژانس شیشه ای آنرا تجربه کرده بودم. نمی دانستم باید به حاج کاظم حق بدهم یا به مردمی که در آن قائله گرفتار آمده اند!؟ حرف های منطقی سلحشور ذهن مرا قلقلک می داد.

آرام آرام به طرف سالن انتظار قدم بر می داشتم که حرف های مادری خطاب به فرزندش نظرم را جلب کرد.

مادر می گفت: "برای همینه که میگم نباید به جنگ رفت. اونوقت میشی مثل این آقا! اونوقت بد میشی! جنگ چیز بدیه. صلح خوبه. کاشکی همیشه صلح باشه."

در حالیکه به مسایل پیش آمده و حرف های آن مادر فکر می کردم غرق در افکار ضد و نقیض خودم به راهم ادامه دادم. راستش! دلم برای آن جانباز سوخت! جانبازی که فقط یک قربانی بود!

سال نو مبارک!

saliani — Thu, 20 Mar 2008 06:29:18 GMT

عید باستانی ایرانیان، همه را امیدوار به ایامی پر رونق و شادتر بر سر سفره ی پر خیر هفت سین نوروز نشاند تا بذکر دعا آرزوهای خود را از پروردگار آسمان و زمین طلب کنند. من هم برای خانواده و دوستانم، برای همه ی ایرانیان سرافراز در هر کجا و با هر دین و آئینی که هستند، آرزوی سلامتی و بهروزی دارم. از خداوند مهربان میخواهم در سال نوی هجری شمسی دل های ما را نیز نسبت به هم مهربان و صادق کند. سیاهی های روزگار گذشته را در گذر ایام مدفون سازد و خوشی هایمان را تکرار. دوستان عزیزم، سال نو مبارک!

باز، اصلاحات!

saliani — Sun, 16 Mar 2008 03:20:18 GMT

همه موفقیت مهندس اولیا و اصلاح طلبان یزدی را تبریک گفتند. من هم تبریک می گویم! در اصل باید به همت همه دوستانی آفرین گفت که در این چند روزه ی کوتاه امر نا ممکنی را ممکن کردند. بخصوص اهالی رسانه که برای معرفی مهندس اولیا سنگ تمام گذاشتند. وضعیت اصلاح طلبان در دیار خاتمی خوب است. بجز در حوزه ی تفت و میبد که هیچ کاندیدای اصلاح طلبی حضور نداشت در سایر حوزه ها توفیق با اصلاح طلبان همراه بود. صبح بیست و پنجم که نتایج مشخص شد با دکتر خاتمی صحبت کردم. از همه تشکر می کرد. می گفت: "کار بزرگی صورت گرفته است." خوشحال بود. با توجه به شرایط تحمیل شده به کاندیداهای اصلاح طلب بخصوص مهندس اولیا کمتر کسی تصور می کرد چنین نتیجه ای رقم بخورد. البته تا موفقیت نهایی زمان باقی است. بی شک شرایط پیش آمده وظیفه ی اصلاح طلبان را سنگین تر کرده است. مرحله ی دوم انتخابات یزد بطور کامل قطبی شده است. کاندیدای اصلاح طلبان و جبهه ی متحد اصولگرایی (حامیان دولت) رقابت سنگینی در پیش خواهند داشت. بخصوص اینکه نتایج دور اول دوستان محافظه کار را هوشیار کرده است! به هر حال تا همین جای کار هم یک پیروزی بزرگ برای جریان اصلاح طلبی است که امیدوارم در دور دوم تکمیل تر شود. باید از فرصت باقی مانده برای تجزیه و تحلیل صحیح دور اول انتخابات و برنامه ریزی برای دور دوم بهره گرفت.

پرگار، نشریه ی متفاوت

saliani — Sat, 15 Mar 2008 16:50:18 GMT

بعد از مدت ها بالاخره با کمک دوستان موفق شدیم انتشار پرگار را از سر بگیریم. با توجه به واکنش های دو ، سه روزه ی اخیر به نظر می رسد شماره ی موفقی بوده. امیدوارم کیفیت شماره های بعدی بهتر از این هم باشد. البته نقد و پیشنهادات دوستانه در موفقیت آتی تاثیر قابل توجهی خواهد داشت. پیشنهادات خود را از ما دریغ نکنید!

چرا اولیا !؟

saliani — Tue, 11 Mar 2008 23:01:18 GMT

در قسمت نظرات مطلب قبلی یکی از دوستان ضمن انتقاد از مواضع مهندس اولیا، چرایی شرکت در انتخابات و رای به چنین کاندیدایی را جویا شده بودند. فرصت را غنیمت می شمارم و دلایل خودم را بیان می کنم.

۱- یکی از مهمترین معیارهای انتخاب یک کاندیدا تخصص و توانمندی وی در عرصه ای است که باید در آن حضور داشته باشد. از مجموع کاندیداهای حاضر که مجال حضور در این دوره را یافته اند، به نظرم مهندس اولیا چند قدم از دیگران پیش است. بنا به یکی از اصول اساسی اصلاح طلبان، شایسته سالاری از ملزومات پیشرفت کشور است که رئیس سابق سازمان مدیریت تا حد قابل قبولی از آن بهرهمند است.

۲- وفاداری به اندیشه های اصلاح طلبی یکی از مواردی بود که در زمان تصمیم گیری برای حمایت از مهندس اولیا دغدغه ی جدی بنده و دوستانم بود. بطوریکه علیرغم نوشته ی سیدمحمدخاتمی در حمایت از ایشان در چندین جلسه موضوع حمایت از وی مورد کند و کاو قرار گرفت. حتی در جلسه ای با حضور خود ایشان بحث های چالشی تند و تیزی رد و بدل شد. در آن جلسه مهندس اولیا توانست حداقل انتظارات و توقعات دوستان بنده را پاسخ مثبت بدهد و به همین دلیل اعضای ائتلاف پذیرفتند از ایشان حمایت کنند. در بررسی کارنامه ی هر فرد نباید یک مدت کوتاه و یا یک عملکرد خاص را بنای قضاوت کلی قرار داد. برآیند سالها سابقه ی مدیریتی مهندس اولیا اتصال بی چون و چرای وی را به جریان اصلاح طلبی تایید می کند. بعد سیاسی اولیا بسیار کمرنگ تر از سایر مزیت های اولیاست. پس نباید انتظاراتمان غیر واقعی باشد. البته به نظرم اتفاقاتی که در جریان بررسی صلاحیت ایشان رخ داد به ظهور لایه های پنهان سیاسی اولیا کمک خواهد کرد. ضمن اینکه کسانیکه در این چند روز با وی در ارتباط نزدیک هستند بر این نکته اذعان دارند. در مورد صحبتشان در جمع دانشجویان، موضوع را تکذیب کرده اند البته احتمال اشتباه لفظی نیز وجود دارد.

۳- حمایت خاتمی از اولیا نکته ای نبود که اصلاح طلبان یزدی به آسانی از آن گذر کنند. به همین خاطر بود که ائتلاف با وجود تردیدهای جدی در امکان کسب پیروزی توسط اولیا - بدلیل عدم آمادگی ناشی از تایید صلاحیت در یک روز مانده به زمان تبلیغات و نیز حوزه ی فعالیت کاری که کمترین رابطه با جامعه در بر داشت و نیاز مبرم به فعالیت پیشتر را می طلبید - از کاندیداتوری وی حمایت کرد.

۴- در شرایطی که اقتدارگرایان به هر نحوی خواهان حذف اندیشه ی اصلاح طلبی در جامعه هستند به نظر می رسد بهترین گزینه سماجت و حضور در صحنه باشد. حتی اگر به فرض این حضور بر اساس حداقل ها شکل گرفته باشد. شاید در چنین شرایطی باخت در پایان رای گیری خود یک پیروزی قلمداد شود.

۵- بر خلاف انتظارات، چند روز اخیر ایام امید بخشی برای اصلاح طلبان بود. اقبال مردم بارقه های امید را در دل همه زنده کرده است. نباید نامید بود.

اینها قسمتی از دلایل من بود. امیدوارم برای شما هم برخی از ابهامات را روشن کرده باشد.