بعضی وقت ها باید با خاطره ها زندگی کرد. آن وقت ها که یک باره نفس تنگ می آید. خاطره ها هر چند گاهی تلخ اند اما همین تلخی به کامت ملس می آید. خاطرها هویت یک عمر زیستن اند و تو نیاز داری گاه و بی گاه به آن پناه ببری. بلکه به این بهانه کمتر سیاهی های روزگار کامت را تلخ کنند. راستی! اینطور چه شیرین است ...