قرن بیست و یکم با تمام ظواهر ناشی از پیشرفت تکنولوژی می رود تا بر تمام ابعاد زندگی ما سایه بیاندازد. ظواهری که انسان قرن بیست و یکم را راحت طلب کرده است. انسان امروزی هرچه می خواهد به آسانی در دسترسش قرار می گیرد. خوشبختانه کشور ما به دلیل عقب بودن از کشورهای غرب زده ی غربی به بسیاری از این امکانات دست نیافته است. اما این کافی نیست. باید خودمان را از ظواهر وارد شده نیز رها کنیم. همانطور که پورمحمدی وزیر کشور فرموده اند: "مردم باید خود را برای یک دوره ریاضت کشی آماده کنند" این یکی از بهترین راهها برای دور افتادن از ورطه ی غرب زدگی است. از این روی مدتی است سازمانهای دولتی با برگزاری مانورهایی مردم را برای ریاضت کشی تمرین می دهند. قطع متمادی برق خوزستان در گرمای طاقت فرسای ۵۳ درجه ی تابستان ...     متن کامل

زمان برای شکستن سکوت معنا دار اصلاح طلبان فرا رسیده است. هر فرد و گروهی حق دارد تعبیر و تحلیل خود را از این سکوت یکساله ابراز دارد. ولی آنچه از مرور مواضع چند ماهه ی اخیر اصلاح طلبان بر می آید انتخاب گزینه ی "سکوت" برای دوری از اتهام بوده است. اصلاح طلبان یکسال سکوت کردند تا دولت محموداحمدی نژاد هیچ بهانه ای در راه تحقق شعارهای خود نتراشد. از این روی بود که وقتی دکترالهام پس از گذشت یکسال حاکمیت یکدست اصولگرایان در قوای مختلف نظام، بحران سازی ها و سنگ اندازی های مخالفان دولت (اصلاح طلبان) را دلیل به سرانجام نرسیدن بسیاری از وعده ها عنوان کرد حتی طرفداران دولت هم از شنیدن این سخنان یکه خوردند و به مثابه یک طنز سرد به آن خندیدند. اما اینک وقت آن رسیده که چراغها را روشن کرد. در یزد هم اصلاح طلبان دست بکار شده اند تا دیار رئیس جمهور اصلاحات بیش از این در سکوت فرو نرود. امید برای ساختن ایران فردا به آنان جان دوباره داده است. نباید از آینده نا امید شد. از همین روی شورای هماهنگی اصلاح طلبان یزد برای شروعی دیگر هفته ی آینده میزبان مردی از تبار دولت اصلاحات خواهد بود. دکتر صفدر حسینی وزیر اقتصاد و دارایی کابینه ی سیدمحمدخاتمی میهمان یزدی هاست. وی که عضو شورای مرکزی جبهه ی مشارکت ایران اسلامی است اینک فارغ از مسئولیت های دولتی به تدریس در دانشگاه مشغول است. او هفته ی آینده در محل دفتر اعتمادملی در جمع اعضا و هواداران گروههای عضو شورای هماهنگی ضمن تجلیل از مقاومت مردم لبنان و فلسطین از مباحث روز اقتصادی سخن خواهد گفت.

دومین پیش شماره ی قبل از انتشار روزانه ی نشریه ی خاتم به همت دست اندرکاران آن منتشر شد. به لطف دوستان نوشته ای از من نیز در این شماره مرقوم شد. هر چند بخاطر کمبود زمان در نوشتن آن کمی تعجیل کردم اما سعی کردم در همین سطور محدود به عملکرد یکساله ی دولت در یزد بپردازم. آن هم از دریچه ی اخلاق که فکر می کنم بدون آن سیاست و قدرت به منفورترین واژه های جامعه بدل شوند. سعی می کنم نوشته ی آمده در خاتم را در روزهای آینده با دیدی کلان تر کامل کنم.

میهمان این هفته ی برنامه صندلی داغ که جمعه شب ها با اجرای نجفی از شبکه ی دوم سیما پخش می شود کسی نبود جز معاون وزیر راه و ترابری و مدیرعامل راه آهن جمهوری اسلامی ایران. محمد سعید نژاد در پاسخ به مجری برنامه که از او پرسید" آیا در موقع خوابیدن قطار هم می بینید؟ " گفت: " بسیار زیاد! در خواب با توجه به حساسیتی که دارم همیشه می بینم به همکاران توصیه می کنم در برنامه ی حرکت قطارها مراقبت کنند تا اختلالی ایجاد نشود." اما وی هرگز گمان نمی کرد این برنامه در روزی از سیما پخش خواهد شد که همان روز تعداد بسیاری از جوانان یزدی که با هزار امید و آرزو با نیت شرکت در آزمون کنکور با قطار راهی تهران بودند بدلیل خرابی دیزل با پنج ساعت تاخیر به تهران رسیده باشند و با نرسیدن بر سر جلسه تلاش های یکساله اشان به باد رفته باشد. هر موقع خود را بجای آنها میگذارم به خود می لرزم. ای کاش آقای مدیر وارونه خواب می دیدند. آری! دنیا کوچکتر از آن است که فکرش را می کنیم. حجاب پیش از آنچه تصورش می کنیم از اعمالمان کنار خواهد رفت.

عدم دسترسي به كامپيوتر، فزوني امور شخصي، بي حوصلگي هاي رايج زمانه و از همه مهمتر هزينه ي بالاي كافي نت جمله دلايلي بودند كه مانع از بروز رساني وبلاگ شدند. با كناره گيري از مسئوليتهاي دولتي هر چند فعاليتهاي سياسي ام گسترده تر شده اما فرصتي يك ماهه پيش آمد تا بيش از پيش به امور شخصي بپردازم. اموري كه در چند سال اخير آنطور كه دوست داشتم نتوانسته بودم به آنان بپردازم. از همين رو تا شروع فعاليت كاري جديد ترجيح دادم بيشتر وقت خويش را به زندگي شخصي ام اختصاص دهم. در اين ايام بيشتر كتاب مي خوانم، به دوچرخه سواري مي روم ، وقت بیشتری را برای افراد مورد علاقه ام اختصاص می دهم و ... . احساس مي كنم در اين سالها از خود غافل مانده ام. جواني به پايان نزديك مي شود اما به گمانم چندان طعم آن را نچشيدم. بعضي وقت ها ديدن جواناني كه بي هيچ تكلف و قيدي جواني مي كنند - فارغ از موافقت يا مخالفت با آن - برايم حسرت برانگيز است. در سالهاي جواني دغدغه هاي فكري و تلاش براي كمك به رفع آنان و استقرار جامعه ي مدني بر همه ي زواياي زندگي ام سايه افكند بطوريكه مي رود تا نوجواني را بی واسطه به بزرگسالي گره بزند.

جام جهانی عرصه ای است که در هیاهوهای زمانه انسانها را وا می دارد بسیاری از دل خستگی ها را به فراموشی بسپارند. عرصه ای که حضور در آن برای بسیاری از ملت ها با غرور و افتخار همراه است. عده ای نیز هرچند تنها با دلی حسرت زده به آن می نگرند اما امید به حضور در عرصه ی آینده مانع از آن می شود که کامشان را تلخ کنند. هر کدام از رویدادهای پیش آمده در جام آنقدر جذاب و دل چسب هستند که دیگر فرصتی برای اندوه باقی نگذارند. ما ایرانیان جزو گروهی هستیم  که خود را در جلال جام شریک می دانیم. اما کم کم این افتخار می رود تا برای ما به یک تراژدی تلخ که بداخلاقی در آن غوغا می کند تبدیل شود. شاید به قبایمان بر بخورد اما باید اذعان کرد ما ایرانیان در قهرمان سازی و قهرمان کشی بی همتا هستیم. همانطور که بی هیچ پشتوانه ای از انسانی اسطوره می سازیم به همان راحتی همان اسطوره را بی هیچ منطقی به خاک می کشانیم.      متن کامل